മഴ എത്തുമ്പോള്‍

അവള്‍  എത്തുന്നു. 

ഉഷ്ണം  പുകഞ്ഞ 

ദിവസങ്ങളെ  ഇനി 

ഉറക്കി ക്കിടത്താം

 തണുപ്പിന്റെ   തേരില്‍ 

തനിയെ  എത്തുന്നവളെ 

മിഴിനാളം നീട്ടി 

സ്വീകരിക്കാം .

അവള്‍ക്കു നല്‍കാന്‍

ഒരുവീടും ,

വീട് നിറച്ചു  മൌനവുമായി  

കാത്തിരുന്ന 

പകലുകളെ കുറിച്ച് 

പതം പറഞ്ഞു  കരയാം

ആ  തണുത്ത  തോളില്‍ 

തലചായ്ച്ചു 

രാത്രികളെ  ഇനി 

ഉറങ്ങാതെ  തീര്‍ക്കാം 

നെഞ്ചില്‍  വിങ്ങുന്ന 

സങ്കടങ്ങളെ 

തേങ്ങലുകളാക്കി 

അവളുടെ  

കുളമ്പടികള്‍ക്ക് 

കൂട്ടായ് പറഞ്ഞയക്കാം .

ആ  നനുത്ത  വിരലില്‍ 

തൂങ്ങി 

അറിയാ വഴികളിലൂടെ 

പതിയെ  നടക്കാം 

സന്ധ്യകളില്‍ ,

എന്‍റെ ജാലക  കാഴ്ചയില്‍ 

അവളും -പിന്നെ 

ഗുലാം അലിയും ,

ഗസലുമെത്തുമ്പോള്‍ 

നിഷേധിക്കപ്പെട്ട 

ആകാശ  സ്വാതന്ത്ര്യം  പോലും 

മറക്കാം. 

ഒടുവില്‍ ,

നിന്‍റെ മടക്കയാത്രയില്‍ 

ആ തണുത്ത  തേരില്‍ 

നീ  ഇല്ലാതെ  വയ്യെന്നൊരു 

നുണ  പറഞ്ഞു 

ഒപ്പം  കൂടാം.