അറിവെന്ന
ആനന്ദത്തിനു-
മപ്പുറത്തെവിടെയോ
തിരിച്ചറിവെന്ന
സത്യം.
ഇത്,
ആരാധിച്ച ബിംബങ്ങളുടെ
അഴിഞ്ഞുവീണ
പൊയ്മുഖങ്ങള്
പകര്ന്നുതന്ന
പുതിയ പാഠം .
ഇനി,
വെയില് വിതച്ച
വഴികളിലൂടെ
പകച്ചു നില്ക്കാതെ
തനിയെ നടക്കുവാന്
മെലിഞ്ഞ കാലിനെ
പരിചയിപ്പിക്കാം.
ഒപ്പമില്ലാത്ത
കരുത്തിന്റെ കൈകളെ
തളര്ച്ചയില്പോലും
മറക്കാം.
കാലത്തിന്റെ
കൈവഴിയിലെ
അത്താണികള്ക്കുമേല്
കാത്തിരിപ്പുകളെ
വിശ്രമിക്കാന്
വിടാം .
അണയാതെ കത്തുന്ന
മനസിലെ കൈത്തിരി,
മിഴിനാളമായി
തെളിയ്ക്കാം.
സഹയാത്രികാ ...
ഈ തളരാത്ത യാത്രയില്
തലചായ്ക്കുവാന്
നിന്റെ കനമുള്ള
തോളുകള് വേണ്ടെ-
ന്നുറയ്ക്കവേ,
അറിയാതെ കണ്ണുകള്
നിറയുന്നുവെങ്കിലും ,
അറിയുന്നു ഞാന് ,
ഇത്,
മുറിവായി
മാറാത്തൊരറിവെന്ന
സത്യം ....
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ