വെറുതെ (പ്രതീക്ഷ)

മറവിയ്ക്കു  മായ്ക്കനാതെ
കനലിലും കനിവായ്
നോവിലും  നനവായ്
ഇരുളിലും  വെളിച്ചമായ്
നീ  എന്തിനാണ്  എന്നുള്ളിലിരുന്നത്?
നിന്‍റെ പറയാത്ത  വാക്കിലെ  പ്രണയം
വായിച്ചിരുന്ന  എന്‍റെ  കണ്ണുകള്‍
കണ്ണീരുകൊണ്ട്  നനച്ച്
സ്വപ്‌നങ്ങള്‍  കൊണ്ടു  തിരിതെളിച്ചു
 ഞാന്‍  എന്‍റെ  കണ്ണുകളെ  കാത്തുവെച്ചു .
എന്നോ  ഒരിക്കല്‍  പ്രണയതണുപ്പുമായ്
നീ  വരുമ്പോള്‍  നിന്നെ  മൂടാന്‍
എന്‍റെ കിനാക്കുരുന്നുകള്‍ കൊണ്ടു
ഞാന്‍  പുതപ്പു  തുന്നി .
നിന്‍റെ   കൈകളിലെ  തണുപ്പ്
എന്നെ  പ്പൊതിയുമ്പോള്‍
എനിക്കൊഴുകണം
ഒരിക്കലും  വറ്റാത്ത  പുഴയായി .