2012 ഫെബ്രുവരി 24, വെള്ളിയാഴ്‌ച

വാക്ക്

നിനച്ചിരിക്കാതെയാണ് 
ചിറകുമുളച്ച വാക്ക് 
കൂട് വിട്ടു  പുറത്തു പോവുക 

മാമ്പൂമണക്കുന്ന  
കാറ്റിന്‍റെ കയ്യില്‍ 
തൂങ്ങിയാണ് 
വെയിലുപെയ്യുന്ന 
പകലുമുഴുവന്‍ 
അലഞ്ഞു  തീര്‍ക്കുക 

നരുനിലാവിന്‍റെ
ചില്ലുഗ്ലാസ്സില്‍ 
മധുമാസരാവിന്‍റെ
ലഹരി നുണഞ്ഞ്
രാവേറെ വൈകിയാണ് 
കൂടണയുക
.
കെട്ടിപ്പിടിച്ചൊരുമ്മ -
കൊണ്ടാണ് 
എന്‍റെ നോക്കിന്‍റെ
മുനയൊടിക്കുക.

ആ  വിരിമാറിലൊട്ടി
രാവുതീര്‍ക്കുമ്പോഴാണ്
വാക്കേ .... .... നിന്‍റെ  ചൂട് 
കവിതയായ്‌  എന്നില്‍  വിരിയുക. 

2012 ഫെബ്രുവരി 5, ഞായറാഴ്‌ച

കത്ത്

കൂട്ടുകാരീ......
                  ഇന്നലെ  കണ്ടപ്പോള്‍ 
                   നിലാവിന്‍റെ കയ്യില്‍ 
                  കൊടുത്തയച്ചിരുന്നു 
                  നിനക്ക് തരാന്‍ 
                  കൈക്കുടന്ന  നിറയെ 
                  കുടമുല്ലപ്പൂവുകള്‍ 
  
                 ചുരമിറങ്ങി , ചൂളം  കുത്തി
                 ഉഷ്ണക്കാറ്റെത്തിത്തുടങ്ങി .
                 നിന്‍റെ കവിതകള്‍ 
                 ചൊല്ലിക്കൊടുത്ത്
                 അവനെ  ഞാന്‍  തണുപ്പി  ച്ചിരുത്താരുണ്ട് .

                 വേലിയ്ക്കരുകില്‍ 
                 മൈലാഞ്ചിച്ചെടി
                 തഴച്ചു  വളരുന്നു 
                 നമ്മുടെ  മുടിയിഴയില്‍ 
                 നരപടരാന്‍ 
                 സമ്മതിക്കില്ലെന്ന 
                 വാശിയോടെ ...!

               നീ  നട്ടുനനച്ച 
              അരളിച്ചെടി 
              വടക്കേകോണില്‍ 
              പൂത്തു തുടങ്ങി . 

             നിന്‍റെ  സ്വപ്നത്തിലെയാ -
             പതിവുകാരന്‍ ,
             ചെഗുവേര  മുഖമുള്ള 
             ചെറുപ്പക്കാരന്‍ 
            എന്‍റെ പകല്‍ മയക്കത്തില്‍ 
             പതിവായെത്തി 
             നീ  അവനെ  മറനെന്നു
             പരിഭവിക്കുന്നു .
              എന്താ  പെണ്ണെ ....
             സ്വപ്നങ്ങളോടും
            പിണങ്ങിയോ  നീ ....?

           ഒന്നുറപ്പ് ,
          എത്ര  പരിഭവിച്ചാലും
          അടുത്ത  മഴയ്ക്കുമുന്നെ 
          നീ , എന്നിലേയ്ക്കെത്തുമെന്ന് .
          പുറത്ത് പുതുമഴപെയ്യുമ്പോള്‍
          ഒറ്റപുതപ്പിന്നുള്ളില്‍
          നിന്നോടൊട്ടിക്കിടന്ന്
          നിന്‍റെ  പരിഭവങ്ങള്‍ 
          അലിയിച്ചുകളയാന്‍ 
          എനിക്കല്ലേ  കഴിയൂ...
         എന്‍റെ  പൂമുഖത്തേയ്ക്കു 
         പുതുമഴയും, നീയും  
         കൈകോര്‍ത്തു  കയറുന്ന 
         ഈറന്‍  സന്ധ്യയ്ക്കായ് 
         കാത്തുകൊണ്ട് 
         നിന്‍റെ  സ്വന്തം .................