2012 നവംബർ 20, ചൊവ്വാഴ്ച

ഉറക്കം

നിറം  നഷ്ട്ടമായ
ദിവസങ്ങള്‍ക്കു 
മൃതശൈത്യം .

നിമിഷങ്ങളില്‍  നിന്നും
പറന്നകന്ന സുഗന്ധങ്ങളെ 
കത്തിയമര്‍ന്നൊരു 
പെണ്‍മനസിന്റെ കറുത്ത ചാരം
പൊടിക്കാറ്റായ്  വീണ്ടുമിങ്ങനെ
പൊതിഞ്ഞു  മൂടുന്നത്
അത്രമേല്‍സ്നേഹിക്കയാലാണ് .!

ഏത്  മരുക്കാറ്റിലാണ്‌
കനവുപൂത്ത മിഴപ്പാടങ്ങള്‍
കരിഞ്ഞുണങ്ങി 
കണ്ണീര്‍ത്തടങ്ങള്‍
മാത്രമായത് ?

സ്വന്തമാക്കാന്‍  ഇനി
അവശേഷിക്കുന്നത്
സ്വപ്നങ്ങളിലെ
അസ്തമിക്കാത്ത 
പകലുകള്‍  മാത്രം.

അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം
ഞാനിങ്ങനെ
ഉണരാതുറങ്ങുന്നത് .!


2 അഭിപ്രായങ്ങൾ:

  1. ഉറക്കം എത്ര മനോഹരമാണ്..
    കനവു വറ്റി വരണ്ടുണങ്ങിയ മനസ്സിലേക്ക് പോലും പെയ്യുന്ന സ്വപ്നങ്ങളുടെ നനവ്....
    നിറം നഷ്ടമായി കരിഞ്ഞു വീഴുന്ന പകലുകളിൽ ഒടുങ്ങുന്ന ജീവന്
    ശരീരത്തിന്റേയും ബാധ്യതകളുടേയും ഭാരമില്ലാതെ, നഷ്ടങ്ങളെയോ വിധിയേയോ ചൊല്ലിയുള്ള ആകുലതകളോ വ്യാകുലതകളോ ഇല്ലാതെ സുന്ദരമായൊരു പുനർജന്മം...


    ഓ.ടോ : റോബോട്ട് അല്ലെന്ന് ടൈപ്പി തെളിയിക്കുന്ന പരിപാടി അത്ര സുഖകരമല്ല.. വേർഡ് വെരിഫിക്കേഷൻ ഓഫ്ഫാക്കരുതോ...?

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ