ബ്ലെസ്സിയുടെ 'പ്രണയം'
കണ്ടതുകൊണ്ടാണോ
ആസക്തികളില്ലാത്ത
വിശുദ്ധപ്രണയത്തിലേക്ക്
മനസ്സെത്തുന്ന വാര്ധക്യത്തെ-
പ്പറ്റിപ്പറഞ്ഞ്,
നീ , എന്നെ ഇങ്ങനെ
മോഹിപ്പിക്കുന്നത്.
ജീവിതപരുപരുപ്പില്
എവിടെയാ കൊഴിഞ്ഞ് വീണ
പ്രണയത്തെത്തിരഞ്ഞു,
ചില നേരെത്തെങ്കിലും
നിഴല് വീണവഴികളിലൂടെ
നാം തിരിഞ്ഞു നടക്കാറില്ലേ ?
നഷ്ട്ടങ്ങളുടെ തിരിച്ചറിവിലെപ്പോഴോ
എന്റെ കൈത്തണ്പ്പിലേക്ക്,
നിന്റെ കൈചൂടമരുമ്പോള്
പ്രണയാവേശത്തിന്റെ
അടങ്ങാത്ത ചോദനകളാല്
എനിക്ക് നീ തന്ന
നഖക്ഷതങ്ങളില്
വിരലോടിച്ച്,
വാര്ധക്യത്തിലെ
ആസക്തിയില്ലാത്ത
പ്രണയത്തെ കുറിച്ച്
നീ പറയും
*****************
നിന്റെ നെഞ്ചില്
പെയ്തു , പെയ്തു വറ്റിപ്പോയ
കണ്ണീരിനെ ക്കുറിച്ചോര്ത്തു
ഇനി ആകുലതകളില്ല .
തിളങ്ങുന്ന തിരശീലകളാല്
നീ മറച്ച ആകാശ സ്വാതന്ത്യത്തെക്കുറിച്ചും
ആകുലതകളില്ല .
പറക്കാന് വെമ്പുന്ന
വര്ണ്ണച്ചിറകുകള്
മുറിച്ചുമാറ്റാന്
നിന്റെ കൈകളിനി
വിറക്കേണ്ടതില്ല
'നൊന്തും , പരസ്പരം നോവിച്ചും '
കുടിച്ചിറക്കിയ
ജീവിത രസങ്ങളോര്ത്ത്
ചിരിക്കാന്
ഉടംപ്പടികളില്ലാത്തൊരു കാലം
ദൂരെ കാത്തിരിപ്പുണ്ടെന്ന്
നീ പറയുമ്പോള് ,
ഒന്നു വേഗം വൃധരായെങ്കില്
എന്നല്ലാതെ , മറ്റെന്താണ്
ഞാന് ആഗ്രഹിക്കേണ്ടത് ?
